Meisjes

We konden de naam Billie toch niet zomaar laten vallen he

En dan was het gisteren zo ver, Ella’s eerste kamp; het kamp van de turnkring waar ze al twee jaar naar toe gaat. Beter gepland kon het eigenlijk niet zijn, Ella was de ziekenhuiskamer ondertussen al zo beu (ook al gingen we enkel maar tijdens de bezoekuren), en zo’n baby is ook maar een baby he.
Dus vier dagen (en drie nachten!) met haar vriendjes, daar keek ze wel naar uit. Dat de kampplaats maar 5 kilometer verderop ligt maakt het er trouwens niet minder spannend op.
Mijn koffer werd gepakt met een licht andere inhoud dan anders

En dan kon het grote avontuur beginnen, gelukkig waren we er vroeg zodat Ella’s plooibed strategisch geïnstalleerd kon worden; tussen Lena en Lotte in.

Er was een korte inleidingstoneeltje door de sprookjesachtige begeleiders begeleidsters, een laatste zoen van een toch licht gespannen kleuter (bij sommigen zag ik toch wat traantjes) en weg waren ze: hand in hand richting turnzaal.
En wij kijken ‘s avonds uit naar de dagelijkse blogpost van de leiding!

Blijkt het leven van een baby vooral een vermoeiend aangelegenheid te zijn

Ziet de mama eruit alsof een kind kopen niet inspannender is dan een daguitstap

Heeft Ella haar taak ontdekt: de zus haar tutje geven

En hebben we eindelijk die felbegeerde BV in de familie. Laat de Story maar komen, exclusiviteit gegarandeerd!

Toen Lotta nog Billie was. Achtendertig weken en één dag.

Een geboorte aankondigen zonder foto… Hoe triest is dat niet?

We hebben er zo lang op gewacht, en vanmorgen was ze daar! Elf minuten voor twaalf werd Lotta geboren. Twee kilo zeshonderdzeventig gram, en achtenveertig centimeter groot.

Wanneer we over een jaar of tien in de archieven van deze blog bladeren gaan we nog denken dat er in 2012 helemaal geen zomer was. Daarom (en ook omdat ik een nieuwe lens heb) nog enkele foto’s

We zijn nu niet de grootste liefhebbers van de Belgische kust maar om mijn laatste vakantiedag te vieren en omdat kinderen nu eenmaal graag naar zee gaan gingen we langs De Panne De Haan.
Blijkbaar was mijn idee over de Belgische kust toch iets teveel op Oostende, Blankenberge gebaseerd want De Haan viel écht wel mee. Bijna geen hoogbouw, geen dijk vol terrasjes en go karts, niet teveel lelijke mensen en het allerbelangrijkste; geen volgepakt strand! Daar zien ze ons zeker nog terug.

Lies begint voorzichtig van de zomer te genieten

Er werd een nieuw vriendinnetje gemaakt

Ella ging alleen op stap (niet wetend dat ze geen seconde uit het oog verloren werd)

[...]