Meisjes

Vannacht rond 1 uur: ik ga even boven kijken om een lelijk hoestende Ella een slokje water te geven zodat ze wat kan kalmeren. Dat was natuurlijk buiten de waard gerekend; ondanks het uitgaansuur wou Ella enkel appelsap drinken, geen denken aan dat ze dat saaie water zou opdrinken. Gemopper, geween, geklaag, een heel gedoe. Uiteindelijk heeft ze toch wat water gedronken dus bleef een mokkende Ella achter, terwijl ik eindelijk weer naar het warme bed kon.
Twee uur later ineens weer geroep van boven “papaaaaaa papaaaaaa papaaaaaa …(x6)”, dus ik weer naar boven, met een slaapkop en vol goesting voor nog een bleitscène.

(P) *geeuw* wat is er Ella?
(E) Papa, gaan we asjeblieft terug vriendjes zijn?

Bij ons in de straat verzamelen ‘s morgens en ‘s avonds een vijftal stoere kerels bij een van hun thuis. Ook al zitten ze nog maar in het zesde studiejaar, ze kennen de codes en de looks; net iets te lang haar, kletterende skateboards die overal mee naartoe gaan, coole kledij en schouders die –wanneer ze eraan denken- breder dan nodig gehouden worden . 

Maar wanneer je dan ‘s morgens voorbijrijdt met een kleuter achterop de fiets en ze allemaal vrolijk “dag Ella” roepen, dan weet je dat het ook nu weer goedkomt met de jeugd!

Opvoeden, het is soms een beetje de weg wijzen, om dan plots het roer om te gooien om het kind weer de andere richting uit te sturen.
Zo had Ella vorige week een tent verdiend, iets waar ze allang verzot op was en al heel lang op het azen was.  Op de website van Hema stonden twee tentjes, een prinsessen- en een roodkapjestent. Twee keer raden welke tent prinses Ella het liefst wou hebben, natuurlijk net degene die we liefst niet in de keuken zagen staan
Dus hebben we twee dagen gespendeerd aan het langzaam masseren van haar hersentjes met de wenetschap dat een roodkapjestent toch veel leuker is voor een groot meisje, dat prinsessententen maar flauw zijn, en blablabla… Maar hey, we did it, operatie brainwash was geslaagd! We beheersen de smaak onze dochter!

En dan de grote dag waarom Lies in Brussel naar de Hema zou gaan, voor de zekerheid maar eens gebeld; geen roodkapjestenten meer… Naar de beide Hema’s in Leuven gebeld; ook geen roodkapjestenten meer, enkel nog prinsessententen. Paniek, wat nu? Geen tent halen was in elk geen optie.
Dusja, operatie brainwash 2, veel moeilijker dan de eerste want ondertussen was het meisje natuurlijk helemaal verkikkerd op een coole roodkapjestent en zo’n stijfkopje laat zich niet zomaar ompraten…
Eind goed al goed, er wordt sinds zaterdag enthousiast gekampeerd in onze keuken!(ohja, en die tent viel al bij al nog goed mee)