Meisjes

Zondag zijn we Ella gaan halen na haar logeerpartij bij omi en opi, ik denk dat ze ons toch ook een beetje gemist heeft, de knuffel sprak boekdelen.

Het is stilletjes hier op de blog, net zoals hier thuis. Door de verbouwingen is Ella drie weken op logeerpartij bij omi en opi in Beernem. Een eind van hier natuurlijk, en ondanks dat we haar in het weekend telkens gaan bezoeken missen we haar natuurlijk enorm. Maar zo’n verbouwingswerf is natuurlijk geen plaats voor een overactieve peuter als Ella, de veiligheidscoordinator zou nogal lachen (als hij al eens zou langskomen). En ze amuseert zich te pletter bij omi en opi.
Maar minder stil is het daar in Beernem, Ella begint zich de laatste weken meer en meer te outen als een echt tettergat wiens kwebbel geen vijf seconden stilstaat. Vanalles heeft ze te vertellen, over popje, aapie,… En het zal niet alleen van omi zijn dat ze dat getetter geleerd heeft, het is echt een natuurtalent.
En weer iets nieuw; tegenspreken dat ze begint te doen, op een week tijd krijg je haar niks meer aangespraat want ze weet het toch beter. “Ella je moet dat eens proeven, Nora eet dat ook heel graag” – “Nee, Nora eet dat niet graag” of  Ella het is tijd om te gaan slapen”, “nee, het is geen tijd om te gaan slapen”.
Iets in me zegt dat er leuke maar vermoeiende tijden aankomen. Grijze haren, het is aan jullie!

Het mysterie begint zich te ontrafelen, Ella had het plots over het “papafeest” en toen ik eens voorzichtig polste wat er dan ging gebeuren bracht ze haar versje voor.
Al vind ik de combinatie auto – pintje bier nog steeds vreemd