Meisjes

She’s got some attitude!

Een dag thuis met een zieke Ella (je kent dat wel: 39,4 graden koorts en vijf minuten later staan shaken op MNM) leverde een verliezer en een winnaar van de dag op.

Beginnen met de loser van de dag? De chichi trut in de GB die Ella minachtend aankeek omdat het kind met haar mini-kar net in de route van madame stond. En wiens 2 duur geklede etters vijf minuten later met heel veel lawaai een hele stapel afwasmiddel in onweerstaanbare promotie tegen de grond deden kletteren. Als ze in de lucht had kunnen oplossen, ze deed het onmiddellijk

De winnaar van de dag; Ella die me tijdens het spelen snelsnel een "pepietje" in de hand kwam stoppen. Niet voor de papiermand zoals ik dacht, maar een dik plakkend snottepietje voor de vuilbak. 

Niemand had haar er iets van verteld, maar toch wist ze nog heel goed wat er te verwachten viel wanneer ik dinsdag terug thuis kwam na twee weken weg voor het werk.
Bij het ophalen in de crèche vroegen de opvoeders al of ik er toch meehad, want ze had heel de dag aan iedereen verteld dat papa die dag terugkwam uit “Lusland” en ik er zeker enkele ging meehebben voor haar.
Maar ze was thuis toch heel even een klein beetje teleurgesteld, want niet ingepakte cadeautjes blijken geen echte cadeautjes te zijn

Ella heeft sinds enkele maanden twee gezelschapspelen van Haba, een soort van Domino met dierenfiguren en “mijn eerste boomgaard, een mooi houten spel waarbij niemand echt kan verliezen, allen tegen de kraai! Ideaal dus voor een Ella die volgens mij nooit goed tegen haar verlies zal kunnen
Het mag in elk geval niet te lang duren, dat is zeker…

Na een tijdje twijfelen hebben we enkele weken geleden dat toch de knoop doorgehakt, Ella zal na de paasvakantie de crèche nog niet inruilen voor de kleuterklas. En na pinksteren ook nog niet; ze mag nog een laatste zomer in haar vertrouwde peutergroep blijven om er in september vol goeie moed aan te beginnen.

En waarom niet? De hoofdoorzaak is zoals eerder geschreven nog steeds een compleet, maar dan ook een compleet gebrek zindelijkheid. Het schijnt maar niet te lukken, en in plaats van ons er in te zitten op te jagen en met dat potje in de hand de dagen tot het eind van de paasvakantie af te tellen hebben we haar inschrijving maar verlaat. (En het is natuurlijk ook mooi meegenomen voor de organisatie van deze zomervakantie)
Uiteindelijk zou onze stress ook op Ella gaan overslaan (haar net niet dwingen om toch maar op dat potje te gaan), en een kind van twee en een half jaar met stress naar de kleuterklas sturen… nee dankje. Ze zal later nog genoeg kunnen stressen wanneer ze  na haar Latijns-Griekse voor Dokteur gaat studeren!

Wat wel heel leuk om te horen was waren de reacties in de crèche en de kleuterschool. In de crèche vonden ze het heel leuk te horen dat Ella nog enkele maanden langer blijft, en in de kleuterschool had de lerares spijt en schrok ze er toch van. Blijkbaar moet Ella op de infodeurdag als fel haantje de voorste haar indruk gemaakt hebben

Ohja, en gelukkig blijven zowat al haar crèchegenootjes ook tot het eind van de zomer, ze zal zich dus niet moeten vervelen in een groep met enkel jongere kindjes.