Meisjes

Ella is de laatste weken dol op centjes, centjes die ze bij mij op de grond vindt (ja, ik ben een sloddervos), of soms eens van ons krijgt, stopt ze met het grootste genot in haar spaarpot. Het geluid van een vallend centje moet nog mooier klinken dan alle liedjes van K3 samen want ze is bijna geobsedeerd.
Het economisch inzicht is er nog niet helemaal, ze verkoos zaterdag vier stukken van twee cent boven een broefje van tien Euro… 
Soms probeert zel zelfs in onze broekzakken naar centjes te vissen, ik hoop enkel dat ze dat niet bij anderen probeert

Straks gaan we Lies in de luchthaven ophalen, het officiële einde van ons Papa-Ella weekendje. Vermoeiend maar heel erg fijn, en voor Ella (en mij ook natuurlijk) is het nu wel tijd dat de mama terug is. Ze vindt “straks” veel te laat om Lies te gaan ophalen
Tijdens het weekendje merkte ik toch dat er een aantal dingen zijn waar papa’s (we mogen weleens veralgemenen zeker ) toch duidelijk wat minder in bedreven zijn dat de mama;
Kleren aantrekken; zo even snel een combinatie voor de dag uitkiezen is toch niet vanzelfsprekend. Een kwartier wikken en wegen later (Is het niet te koud, past dat wel bij mekaar,…) lag er eindelijk iets klaar om mee naar beneden te nemen, bleek ik natuurlijk nog het body’tje vergeten te zijn.
De luiertas was bijzonder snel klaar, en vol-le-dig. Daar was ik van overtuigd! Tot we bij m’n oma waren; “een bavetje?… Oei…”, “heb ik de appelsap nu niet mee?”… De pampers waren wel mee, al heeft ze die niet nodig gehad natuurlijk…
De eetroutine zit er al wel redelijk goed in, al moet ik me regelmatig toch nogeens afvragen wat ze nu weer best eet na haar middagdutje….

Haar haar kammen en staartjes maken zijn gewoon een ramp, het kammen nog maar die staartjes… Een wisselend succes

Maar soit, al doende leert men he, en het belangrijkste van al: het was een fijn weekendje, dat vanavond nog leuker wordt met de mama erbij!

Boeken dat ik als kind/tiener verslonden heb, niet te doen. Ik kon urenlang opgaan in verhalen om direct nadien aan een volgend boek te beginnen en dan nogeen, en nogeen… Zo erg zelfs dat ik een keer in de bib geen boeken meekreeg omdat het volgens het mens achter de balie niet kon dat ik die vijf boeken op 1 vakantiedag had uitgelezen. Wist zij veel…
Voor Ella kan ik er maar op hopen dat ze over enkele jaren ook de magische droomwereld van de boeken gaat appreciëren. Ze hoeft er niet zo fel in op te gaan als mij vroeger, maar zichzelf gewoon openstellen voor allerlei verhalen en weetjes zou me al veel plezier doen.
Voorlezen is de eerste stap, en dat doen we ook heel erg consequent; elke avond voor het slapengaan lezen Lies of ik twee boekjes voor. En Ella geniet daar echt van, we hoeven rond 7 uur het woord “boekje lezen” maar te laten vallen of ze pakt haar slaapspullen bij mekaar om naar boven te gaan
Bij ons is het dus eigenlijk altijd voorleesdag, maar voor de ouders die niet overtuigd zijn van het voorleesmoment is er eind november de voorleesweek.
En inspiratie opdoen over voorleesboeken kan op de leuke boekbabys site, een aanrader!

Ik weet dus niet wat die twee samen hebben uitgestoken, maar iemand op het wereldwijde internetnetwerkding vindt Lien en Ella niet meer zo leuk..
Vanmiddag kwam er iemand op de site via de zoekwoorden

”ella en lien zijn niet leuk meer”