Meisjes

In juni gaan we met ons kleine meisje naar Toscane, waar we een weekje in een mooi vakantiehuisje mét zwembad zullen genieten van hopelijk mooi weer, fijne wandeltochtjes, plezante stadsuitstapjes, lekker eten en nog lekkerdere ijsjes en vooral van ons drietjes. Door het slechte weer hadden we eigenlijk nog niet aan zomerkleertjes gedacht, maar gisteren zijn we voor Ella met een cadeaubon (danku Snuyt) een zwembroekje en een zomerkleedje gaan kopen. Ella’s zomergarderobe werd vandaag nog aangevuld met een zonnehoedje, een hip pulleke, een vrolijk bollenjurkje, een koddig rokje, twee korte kleurrijke broekjes, een lange broek (zelfde als wat ze al heeft in maatje 56, maar waar ze zo dol op is) en een capuchonjasje.

En zoals een echte juffrouw het betaamt, poseerde ze vandaag graag in haar nieuwe badkledij.

Ondertussen is dudelijk geworden dat het recept van de mama het ideale anti-reflux recept blijkt te zijn voor Ella. Ella geeft bijna nooit meer melk of eten terug en als ik zie wat een vrolijk meisje ze de laatste maanden geworden is besef ik pas hoe ze voordien moet hebben afgezien van die reflux.
Wanneer ik op vrijdagavond bij de omi in Beernem binnenkomt ligt ze steevast breeduit te lachen en te kirren om een heel weekend de vrolijke mie uit te hangen. Wat een wereld van verschil met het knorrepotje van vroeger dat voor het minste begon te huilen en enkel met clownesce gebaren tot een flauwe glimlach te krijgen was.

(Disclaimer: wanneer Ella moe is of honger heeft kan ze nog altijd lastig zijn, we moeten ook niet overdrijven in ons gestoef he )

Ella’s eerste paasfeest buiten mama’s buik was nog eentje zonder paaseitjes, dat zal vanaf volgend jaar ongetwijfeld anders zijn, we kijken al uit naar de zoektocht van die chocolade eitjes die de papa en de mama zullen helpen opeten!
Op het jaarlijkse paasfeest bij de Omi en Opi was Ella natuurlijk de ster van de dag, en genieten dat ze ervan deed….

Een uitgebreide geboortelijst, een pamperrekening waarmee je de nationale schulde van Timboektoe mee kan dempen, mijn volledig herschreven testament, ton-nen speelgoed….
Een waar speelt de juffrouw mee? Een fles met kraantjeswater godbetert!

Volgend weekend is het paasweekend, dus een dag langer dat Ella bij de mama en de papa kan blijven voor ze weer in Beernem gaat logeren. En dan wordt het écht aftellen tot ze naar de crèche kan gaan (15 maand na het inschrijven) en terug elke dag bij ons is.

Na een midweek zonder Ella was het voor ons eindelijk vrijdag geworden; een weekend naar Beernem bij de ouders van Lies, en vooral bij Ella die er daar haar eerste week als logeerbeest opzitten had. En wat ons allemaal opviel:

• We hebben haar potverdekkie enorm gemist
• De Opi en (vooral) de omi hebben dat enorm goed gedaan! Ella zat daar gezond wezen en te lachen alsof het leven enkel maar mooi kan zijn!
• Groeien dat ze doet! En hard dat dat opvalt na vijf dagen. Groeien en leren: speelgoed vastpakken, spelen, rondkijken als een kleine adelaar..
• Op cafe gaan zit haar duidelijk in de genen: zaterdag in Brugge en Beernem op café, geweldig dat ze dat vond
• Ella is een schatje!
• De tweede keer zonder Ella naar huis vertrekken was nog moeilijker dan de eerste keer

Via de mooie wonderen der modernen techniek kon ik vanmorgen met eigen ogen op het kleine gsm-scherm zien dat bij de Omi alles goed gaat met onze kleine meid. Meer dan een typische Ella-blik had ik niet nodig om vrolijk aan de dag te beginnen…

Het deed raar aan om bij de schoonouders met een lege achterbank te vertrekken, en hier thuis is de stilte overdonderend. Nog vijf nachtjes slapen en Ella is weer een weekend thuis!