Meisjes

Ella heeft nood aan rolmodellen, dat merken we nu al. Voorlopig is het nog niet Mega Vlindy, en haar papa is nog niet degene die alles kan dus heeft Ella maar een leeftijdsgenootje uitgekozen. Janne heeft Reflux, Ella wil ook reflux; Janne zit op het tiende gewichtspercentiel, Ella ook; Janne heeft geen grote papa, Ella ook niet. Janne surft op het www, Ella ook…

 

 

Vanmorgen was het zaterdag-badjesdag voor ons Ella. En daar dat de papa op het badgeef-uur meestal op het werk zit te verkommeren is hij er tijdens de weekends als de kippen bij om een handje te helpen fotootjes te trekken of met zijn gsm filmpjes te maken.
Gelukkig maar dat Ella na het bad proper en glimmend was, na een uitje in Leuven werd ze thuis onverwacht en aangenaam gekeurd door Tom, Jef, Margot en hun mama en bloggende papa. (ondertussen al het derde bloggersbabybezoek).

Er staan al 318 foto’s van Ella op Flickr. Best wel véél voor een meisje van drie en een halve maand. Van mijn baby-en kindertijd bestaan er hooguit 20 fotootjes. Ik ben foto’s aan het kiezen om een foto-overzicht te maken van Ella’s groei. En zo kwam ik nog eens bij de allereerste foto’s van ons kleine meisje uit. Ik word altijd emo als ik terugdenk aan de eerste momenten met ons drietjes. Hoe vervelend ik het toen ook vond dat Goya de fotograaf aan het uithangen was terwijl ik er allesbehalve goed uitzag, ik ben blij dat we die foto’s nu hebben.

Net zoals het assortiment babyartikelen en -kledij, is er tegenwoordig ook een brede waaier van mogelijkheden van luiers.

Hier en daar een valse klank, maar

Ella, zonder slabbetje en met een propere droge tetradoek:

Na vijf dagen Nutriton

Ella heeft reflux en heeft eigenlijk altijd een bavetje aan. Vele babietjes geven melk terug, maar bij Ella gaat het over grote hoeveelheden waarbij ze last heeft van het overgeven van de zurige melk. Voor de voeding, vlak na de voeding, en zelfs tot twee uur na de voeding kon Ella brullen en krijsen.Toen ze een drietal weekjes was, stuurde de huisarts ons door naar de kinderarts. Eerst kreeg ze Zantac voorgeschreven, wat niet bleek te helpen.Vervolgens nam Ella Omeprazole (een medicament dat inwerkt op het brandende maagzuur), in combinatie met Gaviscon (een siroop dat een laagje op de maaginhoud legt dat het terugvloeien voorkomt). Ondertussen (onder andere omwille van de reflux) gestopt met de borstvoeding en overgeschakeld op anti-reflux pap.
Maar nog steeds waren er momenten dat onze ontroostbare Ella veel pijn had en dit met de nodige decibels liet horen. De tips van Lien uitgeprobeerd (behalve dan osteopathie) maar deze bleken voor ons Ella niet voldoende te zijn. De kinderarts vermoedt koemelkallergie, maar omdat Ella voldoende groeit is een meer aangepaste pap (zoals Nutramigen) voorlopig niet nodig.
Op haar dertien weken hebben we Ella dan voor de eerste maal een groentepap gegeven. Vooral de wortelpatatjes leek ze lekker te vinden. Maar omdat deze (Olvarit-) pap evenzeer terugvloeide, gaan we nog een tweetal weekjes wachten met het geven van vers en minder vloeibare groentepap.De zoveelste zoektocht op het internet en babyfora naar hulpmiddeltjes. Eergisteren bij de apotheek dan uiteindelijk Nutriton (Johannesbroodpitmeel) gekocht. Met dit dikkingsmiddel wordt de AR-melk stroperig, en dik genoeg zodat Ella deze voeding beter binnenhoudt. Het is wat zoeken naar de juiste dosering van dit dikkingsmiddel en de juiste speentjes, maar het ziet er naar uit dat er eindelijk verbetering is. Hopelijk geeft dit dikkingsmiddel niet al te veel bijwerkingen, wordt Ella een vrolijke baby en wordt de washoop een beetje kleiner…

Gisteren was het dus zover, de allereerste keer dat Lies en ik samen weggingen zonder Ella. Omdat geen van beiden familie in de onmiddellijke nabijheid heeft wonen hebben we ons maar holderdebolder lid gemaakt van de Gezinsbond en verwachtten we gisteren onze allereerste babysit.
Mooi op tijd stond ze voor de deur, waarschijnlijk een pak minder zenuwachtig dan de mama die haar dochtertje voor de eerste keer in vreemde handen moest achterlaten. Na een waterval van een kwartier goede raad en weetjes heb ik Lies dan toch naar buiten getrokken gekregen om met enkele leuke mensen van Leuven.blogt culinair te gaan genieten.
Rond 8 uur belde de babysit de eerste maal om iets te vragen over een boertje en slapen: even een shot adrenaline bij de mama natuurlijk maar het niveau daalde heel snel terug.
Een uurtje later was het geen oefening meer, de babysit belde een beetje in paniek dat Ella was wakkergeworden en ze haar maar niet kon doen ophouden met wenen. Mensen die Ella nog niet hebben horen krijsen wenen kunnen het zich moeilijk voorstellen, maar Ella kan zo wild tekeer gaan dat het soms best beangstigend overkomt.
Wij dus ons dessert laten staan, de wagen in en in sneltreinvaart naar huis waar Ella tegen dat we waren aangekomen gekalmeerd was.

Al bij al was het “experiment” geslaagd, de babysit echt wel goedgekeurd en de papa en mama die sinds lang nogeens genoten hebben van een (kort) avondje uit

Gisteren werd Ella weereens op de K&G weegschaal gedeponeerd die afklokte op 5240gr, waarna de papa er snel bijwas om alles in een grafiekje te gieten. Ella blijft flink rond het tiende percentiel zweven. Haar mollige armpjes en beentjes zijn dus geen reden tot afslanken!!!! (ze wordt er trouwens enkel maar mooier van).

De eerste echt grote stap komt eraan voor onze kleine meid: haar eerste avond alleen thuis. Nuja, alleen thuis, we zijn in sneltempo lid geworden van “Den Bond” en Ella krijgt gezelschap van een 16-jarig meisje dat volgens de coördinatrice volwassen is voor haar leeftijd (ja, laat de Tom Boonengrappen maar komen). Spannend voor ons en voor Ella, hopelijk valt de babysit mee; het zou wel tof zijn als we voor de volgende jaren een “vaste babysit” hebben die we kunnen vertrouwen. Restaurantbezoek is een van die dingen die we niet willen opgeven, en met Ella erbij is het toch maar stressen. Het blijft enkel nog hopen dat Ella tegen dan een beetje beter is, dit weekend heeft ze enorm veel melk teruggegeven en vandaag was ze niet echt te genieten. De soirée Saveur in de Voltaire in Heverlee (in gezelschap van enkele Leuvense Bloggers) willen we echt niet missen.

Tafelmanieren ten huize Bauwens