Onvoorwaardelijkheid is volgens mij een woord dat je pas echt leert kennen wanneer je je eerste kind krijgt, niet dat andere relaties met vrienden, familie of vrouw/vriendin luchtig en tijdelijk zouden, zijn, maar je eigen kind is toch nog anders.
Ik kan me niet voorstellen dat dit wezen iets zou kunnen doen waardoor ze uit de gratie valt, ook al zullen we later nog vaak boos op mekaar zijn, en zal ze ons wel eens (serieus) kwetsen, ze blijft toch ons kleine meisje.
Zo kan ik nu al van haar dingen verdragen die iemand anders niet zou moeten durven, protjes laten terwijl ze op m’n schoot zit, een plaaster tegen m’n neus rammen, tien keer na mekaar hetzelfde grapje uithalen, lastig doen wanneer ze moe is, me ‘s nachts drie keer wakkermaken voor godbetert een tutje…
En zelfs ‘s morgens wanneer ze ‘s morgens net uit bed komt en nog helemaal naar slaap ruikt is ze het allermooiste en allerlekkerste ruikende meisje ter wereld!
september 21st, 2009 - 14:04
Wijze foto en wijze woorden!
Ze ziet ze zo eigenwijs uit op die foto, heerlijk
september 21st, 2009 - 16:46
mooie foto, net lies en ook een beetje jij. mooie nieuwe vormgeving, trouwens!
september 21st, 2009 - 19:54
Helemaal mee eens! En jullie hebben daar een prachtig slaapkopje rondlopen.
september 22nd, 2009 - 13:18
Zo goed gezegd!
september 23rd, 2009 - 15:03
Prachtig stukje tekst, prachtige foto en prachtige nieuwe lay out!
september 23rd, 2009 - 16:19
Het gebeurt niet vaak, maar hier word ik stil van, niet in het minst omdat ik het zo herken, inclusief de protjes… en met uitzondering van de plaaster, al heeft die van ons een behoorlijk harde kop…
september 25th, 2009 - 13:35
Wat een super foto. Waarschijnlijk een beeld zoals ze echt is op dat moment. Werkelijk super.
september 26th, 2009 - 10:32
De tekst is “o zo waar!” en “o zo herkenbaar”!
Het zijn ook telkens weer mooie foto’s van Ella.
september 26th, 2009 - 16:30
Wauw, zo mooi!