Toen de Duitse troepen in 1940 begonnen met de bombardementen op de Britse hoofdstad hadden de piloten ‘s nachts een pracht van een door de maan verlichte aanvliegroute naar Londen; het Estuarium van de Thames en de Thamesrivier zelf. De zeebodem ligt er dan ook “bezaaid” met wrakken en niet ontplofte vliegtuigbommen die gedropt werden door voor Britse gevechtsvliegtuigen vluchtende bommenwerpers, vraag maar aan de baggeraars daar.
Ter verdediging werden in 1942  vier zeeforten gebouwd, naar hun posities in het estuarium gesleept en daar afgezonken en van leefruimtes en afweergeschut voorzien.
Het fort Knock John dat we de vorige week verschillende malen voorbijvaarden (spijtig genoeg meestal in de mist) was uitgerust met een radarinstallatie en afweergeschut, de bemanning (100 man!) verleef voor lange periodes in accomodaties in de holle pilaren van het fort.

Eind jaren ‘40 werd het fort verlaten, maar het geschut zou pas in 1992 verwijderd worden. Ondertussen deed het in de 1965 gedurende twee jaar dienst als zendstation voor een piraatzender.