Askatasuna

Karel verwees een tijdje geleden al naar de site van het Rijsregister als een van de interessante toepassingen van de electronische identiteitskaart, en met de dood van Yasmine kwam het rijksregister even in de aandacht doordat een negenhonderdtal agenten uit ongezonde nieuwsgierigheid in haar dossiers waren beginnen snuisteren.
Eens kijken wat er allemaal in dat Rijksregister over mij te vinden valt, met mijn identiteitskaart in de lezer was ik op enkele tellen ingelogd.

Het beroep dat ik bij inschrijving in Leuven opgaf, en de leurderskaart die ik niet heb.

Mijn rijbewijs en mijn internationaal rijbewijs dat al enkele maanden vervallen schijnt te zijn. Goed om weten, want dat is iets dat ik enkel bovenhaal wanneer het nodig is, en dat voor veel problemen zou kunnen zorgen. Danku Rijksregister

Paspoort dat ik in december dringend moet laten vernieuwen (maar dat wist ik al)

Voor mij het meest interessante uit de reeks, de reeks van waar ik gewoond heb, met de datum van inschrijving erbij. Een leuke reconstructie van het verleden.

Deze pagina is nog niet voor onmiddellijk, maar blijkbaar kan ik ook mijn laatste wilsbeschikking, en de manier van “begrafenis” laten registreren.

Met de namen van ouders, kind(eren), partner met samenlevingscontract enzoverder hebt u natuurlijk geen zaken, maar eigenlijk begrijp ik niet helemaal wat een voyeuristisch ingestelde politiemens tussen deze gegevens te zoeken heeft. Van naaktfoto’s, roddels, loonbrieven… is er geen spoor.
Het Big Brother gehalte van dit register dat ons vroeger werd voorgehouden valt me eerlijk gezegd nogal tegen, herinner je de hele discussie of het rijksregisternummer op de identiteitskaart gezet mocht worden of niet…