Askatasuna

Acht jaar geleden miste ik vandaag een excursie door een iets uit de hand gelopen avondje uit met een tot die avond onbekend meisje uit het verre Beernem.  Een gearrangeerd afspraakje door een gemeenschappelijke vriendin die dacht dat we wel bij mekaar zouden passen.
Exact zeven en een half jaar later stond ik in Rieme in de gietende regen te vloeken op een Toughbook die minder tough bleek te zijn dan gedacht toen ik plots een telefoontje kreeg van datzelfde meisje -dat ondertussen niet meer in Beernem woonde- om me te waarschuwen dat het weleens zover zou kunnen zijn en ze alvast naar Gasthuisberg vertrok. Ik moest me volgens hare kalmheid zelve vooral geen zorgen maken of me haasten, maar na dat telefoontje heb ik als in een waas het kantoor opgebeld en de klant verteld dat ik ermee weg was. Wie geeft er nu om UXO’s wanneer hij 12 uur later papa wordt?
Eén april 2008, ze kunnen me weinig boeien die aprilvissen. Dirk’s 27ste al een beetje meer. Maar het zijn vooral die 8 jaar en die 6 maanden die tellen vandaag. Net alsof het nooit anders was dan met Lies en Ella.