Voornamenkeuzes

Vanmorgen gehoord in Wilde Geruchten: mensen met een gewone voornaam zouden gelukkiger zijn dan mensen met een ietwat specialere voornaam. Vooral kinderen van autochtone ouders zouden zich beter voelen met een goeie Vlaemsche naam, omdat ze zich zo deel van de groep weten.
Ik kan natuurlijk enkel voor mezelf spreken, maar ik was/ben eigenlijk best trots op mijn unieke voornaam. Dat ik niet een van de 3 Steven’s, of de tweede Koen van de klas was kon me eigenlijk weinig schelen, de enige “nadelen” van mijn naam zijn dat hij bij ontmoetingen soms tot driemaal herhaald moet worden, en dat er na mailsgewijze contacten meestal een vrouw aan mijn kant van de lijn verwacht wordt.

9 reacties op “Voornamenkeuzes

  1. @Sponzen Ridder: zo negeer je natuurlijk de onderliggende vraag: ben jij eigenlijk gelukkig?

  2. Onze kindjes (Fien, Klaas) hebben minder gebruikte, maar wel “gewone vlaamse” namen… We hebben daar al heel wat positieve feedback op gehad, dus er zit wel iets in denk ik.

  3. Toch wel. Het rare is dat mijn naam tamelijk zeldzaam is (was, er heeft er nog ene een rit inde ronde van Belgie gewonnen zonet) en toch klinkt als een gewone naam van hier. Een beetje een vergeten naam.

    Mijn achternaam wordt door 0,75% van de bevolking spontaan juist gespeld.

    @inferis: we zitten hier gewoon met een bekende vlaming opgescheept !!!! (al had ik “Gonzo” ook wel wat gevonden)

    Voor de kids – Margot-Jef-Tom – was gewoon al goed genoeg. Het moet trouwens ook bij de achternaam passen. Toch wel benieuwd wat het hier wordt (tip van de sluier??).

  4. Ja lap, wat eenmaal op het internet verschenen is verdwijnt niet snel natuurlijk. En mijn vreselijke (officiële en nooit gebruikte) voornaam nog minder snel, net als de “Gonzo-grap” :-)

    @Sponzen Ridder: Sluiers zullen hier in huis pas verplicht worden vanaf de leeftijd van 12.

  5. Awel, ik ben ook best trots op mijn naam (anders had ik wel een alias verzonnen om onder te bloggen) ;)