Askatasuna

Ik zie ons nog zitten in januari in een café in Merksem, Peter en ik na het optreden van Depeche Mode. Een schitterend optreden schreven de recensies maar ons hoofd stond er toen niet naar, twee dagen na het compleet onverwachte overlijden van Lien haar zus.
En toen kwam het grote K woord weer boven, een vlekje te zien op een radiologieopname. Dat het nog niet voorbij zou zijn met de rampspoed in de familie; twee drama’s in één jaar.

Hoe hard ik die avond ook geprobeerd heb Peter te overtuigen dat het wel in orde zou komen en hoe sterk ik zelf geloofde in beterschap, het heeft spijtig genoeg niet mogen zijn. Gisteren is Lien haar pa na een veel te snel woekerende ziekte overleden. En eerlijk, we zijn daar niet goed van en zouden op alle mogelijke manieren willen helpen. Maar voorlopig kunnen we enkel vloeken, vloeken en vanop afstand meeleven.