Groetjes uit Manila
Maandelijks archief: februari 2009
links for 2009-02-22
Thorntonbank
Het was prachtig surveyweer op de Noordzee woensdag en donderdag, bijna niets van golven (< een halve meter), een prachtige zon en maar een zuchtje wind. Zo goed dat we af en toe al op het dek konden zitten. Donderdag was het al wat minder vrolijk, nog steeds geen wind maar wel een mist die in de namiddag begon op te zetten en naar het eind van de namiddag echt dik was.
Zo dik dat we op 60 meter afstand de gigantische windmolen nog steeds niet zagen, gelukkig was er een betrouwbaar navigatiesysteem (DGPS) zodat we er in alle veiligheid rondom konden navigeren. De misthoorns die op de molens geïnstalleerd zijn en elke dertig seconden enggeestig loeiden maakten de mistige sfeer compleet.
En de molens, ze zijn gigantisch; de wieken steken tot 170 meter boven het wateroppervlakte, de rotor van de wieken op 100 meter. Op 20 meter boven het water is er een heuse inkom met heiskraan voor onderhoudswerken.
De man met de gouden tip
Of ik hem niet een eindje verderop aan de steenweg wou afzetten vroeg hij me toen ik de winkel wou buitenstappen, de kosten zou hij vergoeden beloofde hij me terwijl hij me een twee euro muntstuk voor de ogen hield.
Natuurlijk kon ik die man met twee krukken niet te voet de brug over laten strompelen, en geld vragen voor zo’n afstand zou bijna misdadig zijn.
Dat hij in het Guinnes book of records stond met de langste pentekening ter wereld vertelde hij, en dat hij in Tielt een schildersatelier had waar ik op dinsdag- en donderdagnamiddag aan een gunsttarief waardevolle schilderijen van zijn hand kon kopen. Ik mocht dat zeker niet vergeten.
En dat hij nog héél veel geld ging krijgen, wanneer ik binnenkort in de pers lees dat hij “een miljard†ontvangen heeft voor het aangeven van de gouden tip voor de gevangenneming van Sadam Hoessein moet ik zeker iets laten horen want hij zal gul zijn.
Nadat ik hem had afgezet stond hij me nog een hele tijd uit te wuiven terwijl ik de oprit van het Psychiatrisch Centrum Sint-Amandus in Beernem afreed.
Zoek de zeven verschillen
Verkeerd verbonden
Een hotelkamer aan de Belgische kust, volledige rust en stilte tot plots om half vijf ‘s morgens de telefoon rinkelt:
- Heerlijk slapende Gast : “Euh ja, halloâ€
- Receptionist: “Goeiemorgen meneer, uw taxi staat klaarâ€
- Ietwat gedesoriënteerde gast: “taxi? Welke taxi?â€
- Gegeneerde receptionist: “Oei mijnheer, ik moet mij van kamernummer vergist hebbenâ€
- Geërgerde gast die beseft dat er van slapen niet veel meer in huis zal komen: “Verdomme he zegâ€
links for 2009-02-16
-
Centro Oceanográfico de Murcia
Holle weg
Zoals ik gisteren aan Ella uitlegde is een holle weg het gevolg van menselijke activiteit. Doordat de mens (met paard en kar) steeds dezelfde trajecten begon te gebruiken drukten ze met hun stappen en karrewielen de bovenste grondlagen samen waardoor het regenwater niet meer de bodem kon indringen en naar beneden stroomde. En stromend water erodeert de bodem waardoor doorheen de jaren een diepe sleuf in het landschap werd uitsleten. De diepste holle wegen vind je op de meest steile hellingsrichting van de helling.
(met dank aan prof emeritus Pierre Vermeersch voor zijn luidkeelse initiatie, jaaren geleden)
Stiekem
Was ik net in de tuin aan het werken toen ik bij de buren een hand met een sigaret door de velux op hun zolderkamer zag steken. Een hand die regelmatig naar binnen getrokken werd en die ook driftig de rook naar buiten zwaaide, duidelijk een kwestie van zo binnen weinig mogelijk geursporen achter te laten.
Ik wist niet wie van het gezin in die kamer slaapt, dus ik dacht aan de buurvrouw die haar kinderen beloofd had te stoppen met roken en die er toch snel stiekem eentje opstak.
Maar twee minuutjes later stak daar ineens het hoofd van de buurjongen uit hetzelfde raam, hij verveelde zich duidelijk (iets wat met jongens van 11-12 jaar wel vaker gebeurt) en vond het duidelijk spannend te zien hoe ik met hopen takken en bladeren door de tuin liep.
Maar nu is mijn nieuwsgierigheid naar de anonieme roker wel hélemaal geprikkeld natuurlijk…
Havenzicht
Gek ben ik op havens, ik hou van de bedrijvigheid, de industriezichten, de sfeer en de nabijheid van het water.
Maar vooral dat laatste valt nogal eens tegen, in de meeste havens zijn de kades en dokken zo volgebouwd en afgebakend dat het als argeloze bezoeker bijna onmogelijk wordt om het water nog van dichtbij te zien te krijgen.
In de haven van Antwerpen ken ik gelukkig nog mijn weg, maar in Rotterdam was het verschillende keren gokken en verliezen, veel beter dan onderstaand havenzicht kwam er niet uit.
PS: remarquez bien; mon nouveau 50D
Herwonnen enthousiasme
Een project dat na enkele weken slabakken eindelijk in gang schiet, meer heb ik niet nodig voor een adrenalinestoot en een dag driftig rondbellen en -mailen. Fuck de logistieke problemen in miljoenensteden.
Nog 9 dagen en ik vertrek voor de eerste maal naar het aziatische continent.
Helicopter escape training
De eerste helft van de week verblijf ik in Rotterdam voor een basiscursus offshore veiligheid, een brevet dat meer en meer vereist wordt om aan boord te mogen van (survey)schepen. Voornamelijk toegespitst op veiligheid op boorplatformen en dat werd duidelijk in de training van gisteren: veiligheid aan boord van een helikopter, en hoe te ontsnappen uit een op zee gelande heli.
Met een namiddag vol plezante praktische trainingen in het zwembad;
Ontsnappen uit een kantelende helicopter zonder ramen en zonder airpocket.
En nu met ramen erin, en met airpocket geactiveerd:
Goed nieuws is altijd fijn
Terwijl Ella in Gasthuisberg de wachtzaal van de kinderafdeling een beetje overhoop zette kwam een man met de mensen naast mij babbelen. Ouders die vaak op de kinderafdeling moeten zijn creëren duidelijk een goeie band.
Dolblij vertelde hij dat zijn dochtertje van drie na twee jaar wachten eindelijk een donornier gekregen had, en ze nu twee weken later al mee naar huis mocht, eindelijk verlost van de nierdialyses.
Ik had geen enkele band met die mensen, en het nieuws was ook niet voor mij bedoeld maar toch voelde ik me even mee gelukkig en blij voor dat lief meisje met haar te groot mondmaskertje.








