Ik zag de krantenkoppen al voor me, het gezever over De Crem en zijn favoriete barvrouw zou snel naar de achterste pagina’s verschoven zijn:
“Belg rijdt zich te pletter op zwaarbewapende colonne van Ellen Johnson“
De Afrikaanse rijstijl indachtig slalomde ik woensdagmorgen op Tubman Avenue vlotjes tussen gele taxi’s en witte Toyota Landcruisers, de favoriete wagen van NGO’s en Amerikaanse hulporganisaties, toen plots alle taxi’s naar rechts uitweken en zich op de rand van de straat stilzetten.
Hop, meer plaats op de baan, dus geven we er maar een tikje bij dacht ik terwijl de automatische versnellingsbak lustig mijn neerdrukkende rechtervoet meevolgde. Maar wat doet die flikkenwagen in de tegenovergestelde rijrichting op mijn rijvak? De gek!
Net toen ik er na een ruk aan het stuur met maar een goeie meter tussenafstand langs reed fluisterde de zwetende en figuurlijk bleke driver naast me “That’s the president coming, you better stop now“.
Oeps, daarom dat de baan er achter die politiewagen zo leeg bijligt; snel de remmen in en ons tussen de wagens naast de baan geparkeerd. Een halve minuut later de eerste zwarte SUV’s met veiligheidsagenten met automatische wapens uit het raam in de aanslag en daarachter dé Mercedes gevolgd door nog enkele pick-ups met gewapende UNMIL-soldaten.
Blijkbaar schieten die mannen dus echt met scherp wanneer wagens niet aan de kant gaan, niet moeilijk dat de driver het volgende kwartier niet veel meer te vertellen had 
