Rokende Tonghen

Hoe hebben we dit ooit als normaal kunnen beschouwen vroeg ik me vanavond af. Na een middelmatig diner onder ons twee werd de vrije terrastafel naast ons ingenomen door een beschaafd koppel waarvan de vrouw na enkele minuten ongegeneerd een sigaret opstak en de rook telkens in mijn richting blaasde.
Ik ben onmiddellijk opgestaan, en ben binnen gaan afrekenen.
En nee mevrouw, u maakt me niet wijs dat u dat niet kan verbieden op uw terras, andere restaurants voeren al jaren wél een gedeeltelijk niet rokersbeleid op hun terras.

Altijd Prijs

Er zijn van die radiomomenten waarbij je zou willen dat de dingen even blijven stilstaan zoals ze zijn. Dat je met autoradio op nog een extra 100km moet rijden, dat het bezoek nog een uurtje wegblijft of dat de werkdag toch nog even langer mag duren.
Gisterenmorgen moest ik na lang treuzelen écht die douche uit en met het vreselijke geluid van de haardroger de stemmen van Wim Helsen en Koen Fillet genadeloos overstemmen.
Wim Helsen kan mij krijgen! Euh nee, kan mij goed gezind krijgen; zijn stem, zijn stemtimbre en vooral de guitigheid waarmee hij de dingen vertelt maakt dat ik de vreemdste uitspraken vrolijk grijnzend onthaal (“de jeugd vindt kunst saai. ohja? de kunst vindt de jeugd nog veel saaier“).  De combinatie Wim Helsen met Koen Fillet -voor mij dé productiefste en meest begeesterde radiomaker van het moment- maakte gisteren radio zoals we het later nog aan onze kleinkinderen zullen vertellen.
Spijtig genoeg enkel te beluisteren via VRT radiospeler, en niet Podcastgewijs.

Planning

Een sociale planning opmaken is niet altijd even eenvoudig. Nuja, het opstellen wel, maar het nakomen ervan een pak minder.
Zo staan er voor volgend weekend een bezoek, een feestje en een etentje op de Google Calendar ingevuld. Het weekend erop is er Marktrock dat ik dit jaar toch niet graag zou missen, kwestie van Ella in de draagzak eens kennis te laten maken met muziek in het algemeen en Monza in het bijzonder.
Maarrrrrrrrr nu krijg ik vanmorgen het bericht dat ik eind deze week, of begin volgende week voor een vijftal dagen naar AbuDhabi moet voor een dringende survey.

Dus één van de twee komende weekends gaat er ongetwijfeld aan, alleen blijft de vraag: hetwelk. En daarop kent voorlopig enkel onze klant het antwoord :-)

Citymesh

Ik ontdekte maandag dat er hier aan de Oostelijke Belgische kust een draadloosnetwerk in de lucht hangt dat de centra van enkele kuststeden volledig zou bestrijken: Citymesh.
Maandagavond in het hotel in Blankenberge (ja, het is moeilijk om in de zomer op korte termijn vrije kamers te vinden) snel geprobeerd het wifisignaal op te vangen en daar was het: een sterk signaal waar ik me snel op kon verbinden. Online krediet voor een week kopen en ik was vertrokken.
Volgens de site zou ik zelfs op het strand onbeperkt kunnen surfen, maar omdat we hier niet zijn om de toerist uit te hangen heb ik het vanmorgen vanop het schip in de haven van Zeebrugge eens getest, en ook daar geraakte ik vlotjes het internet op…
Prachtig systeem en een prijsbreker voor de belachelijke prijzen (tot 4 Euro per uur) die hotels durven vragen voor hun vaak tergend trage en slecht bereikbare wifi netwerken.

t Zeetje

Voor de eerste maal ga ik een midweek aan de Vlaamse kust doorbrengen, een hotel vlak aan de dijk met uitzicht op de haven en ongetwijfeld naast een verhuurder van go-carts.
Nu is er natuurlijk één klein detail dat de vakantie aan de kust in de weg staat; over enkele maanden wordt voor de haven van Oostende een nieuwe vaargeul uitgebaggerd zodat er nu eerst een geofysische studie nodig is en we volle dagen bootgewijs voor het strand van Oostende heen en weer zullen varen (naar me zwaaien is toegelaten).

Wie weet savonds een Oostends pintje drinken, verder zal het vakantiegevoel voor mij nog niet gaan dus ;-)

Visakaartleurders

Staatssecretaris Delizée is verontwaardigd omdat Citibank in de treinstations met Visa-kaarten leurt, helemaal afgezien van mijn mening over de louche mannen van Citibank ben ik een beetje verwonderd over de plotse verontwaardiging. Al jaaaren staan in zowat alle luchthavens waar ik kwam (inclusief Zaventem) kwijlerige verkopers kredietkaarten aan de reizigers te verpatsen. Gehaast of niet gehaast, het kan hun niet schelen: hun kredietkaart heb je nodig, de kaart die je nu al hebt is waardeloos.
Oké, je kan redeneren dat het publiek op luchthavens gemiddeld genomen vermogender en weerbaarder is dan dat in treinstations, maar wat met de charterkuddes? Zijn die niet kwetsbaar voor de dure verlokkingen mijnheer Delizée?
Als niet-treinreiziger wil ik ook beschermd worden!

Bloggerscamping

Het moest ervan komen, na de bloggersribbetjes, de blogdrinks, de blogmeets en de blogbarbeque is er nu de bloggerscamping, een camping waar bloggers thuis zijn :-)
Toen Lien me vertelde dat ze met Peter en Janne dit weekend ging kamperen(!), en dat de camping in Theux maar op een twintig minuutjes rijden van het werk gelegen is kreeg ik het idee om gisteren eens ter plaatse te gaan kijken hoe Lien de stadsmens het stelde in de woestenij naast haar zelfgegraven hudo.
Niets van dat al natuurlijk, een spliksplinternieuwe camping (drie dagen open), zeer fraaie bungalows met alle faciliteiten eraan, een grasveld groener dan de partij ooit kan zijn en dat al in een prachtomgeving. Het zou weleens een aanrader kunnen worden, al hebben ze bij tuiniers de naam natuurlijk tegen: camping l’Escargot.
Bleek dan ook nogeens dat iedereen die er gisteren was een blog had, Liens nicht die de haar droom van een eigen camping waarmaakte en dan nog een koppel wiens naam/blog ik natuurlijk niet onthouden heb.
Spijtig dat ik nadien terug naar het werk moest, anders was ik graag met een glaasje wijn blijven verderbabbelen in plaats van na een cola te moeten vertrekken :-)