Webhosting

Miljaar zeg, ik ben hier al anderhalve dag serieus aan het vloeken op de mensen van one.com. Sinds ze daar een upgrade van de database software naar MySQL 5.0 hebben doorgevoerd gaat het laden van deze en Ella’s weblog tegen een enorme trage slakkegang. En dan is het al geluk hebben dat ze geladen willen worden, een berichtje posten gaat zo slecht dat ik het gisteren twee maal postte.
En het enige dat ik voorlopig van de helpdesk te horen krijg is

Please monitor your database and website for at least 24 hours and get back to us if you are still experiencing slow access on your database and website.

Ik zit ondertussen bijna aan de 36 uur, en nog geen verbetering… *zucht*

The Nits in de AB

Ik ben er geen liefhebber van om op mijn eentje concerten te bezoeken, maar voor de Nits wil ik weleens een uitzondering maken.  De kans is dus groot dat je me volgende week donderdagavond in de AB kan vinden (tenzij het werk beslist dat ik dan in Goes op hotel moet overnachten; ik voel al een beetje nattigheid).

 

Melige mens

Lacherig deed ik er nu niet over, maar ik vond het de eerste weken toch maar een beetje overdreven dat Lies regelmatig eens ging kijken of alles wel goed was met de rustig slapende Ella, of ze mij vroeg eens te poolshoogte te gaan nemen.
Komt het doordat de verantwoordelijkheid nu even grotendeels op mij valt, of is de band nog straffer geworden dat ik mezelf erop betrap om bij onverwacht lange stiltes even aan haar bedje te gaan luistere of zachtjes te voelen of er écht niets mis is.

Kinders hebben, een mens wordt er blijkbaar niet minder overbezorgd van….

Niet vergeten

Morgen in het Stuk in Leuven pintjes (of ander vocht) drinken met een 60-tal bloggende medemensen !

 

blogfrink_ik_kom 

PS: Probeer uw aangeboren reflexen in de hand te houden: dat betekent voor de mannen dat ze niet te opvallend naar de vrouwelijke bloggers staren, en voor de dierenliefhebbers dat ze met hun aaigrage handen van de aanwezige assistentiehond afblijven, kwestie van zijn doorgedreven training niet in de war te brengen. Valeas voederen en bacardi-cola voorschotelen is natuurlijk ook not done.

Donateur de vin

Gisterenmiddag telefoon: een franstalige vrouw met een sterk Noordafrikaans accent meldt me vrolijk dat de centrale computer me uitgekozen heeft voor een uniek cadeau: une caméra numérique avec trois fonctions… *en toen was ik de gemompelde draad kwijt*
Het was me al duidelijk dat het de beruchte marchands de vin betrof die deze keer met een nieuwe verhaallijn kwamen aandraven. De tongval, het vage verhaal en het achtergrondlawaai (alsof er vanuit een fabriekshal gebeld wordt).
Non merci, je suis pas intéressé
Mais monsieur, tout le monde aime bien de recevoir des cadeaux
Oui, mais pas des cadeaux du marchand de vin, merci” Na een tiental telefoontjes (en tel het dubbel hiervan voor Lies haar rekening erbij) begint mijn geduld echt wel op te geraken…
Klik

En dan vraag ik me toch nog steeds af wat die pipo‘s nu écht proberen te verkopen of te bereiken….

Earth

Vanavond op Canvas de eerste aflevering in de reeks “Earth“, over de krachten die onze aarde de vorm gegeven hebben die het nu voorlopig heeft. En dan hebben we het niet over Allah, God, Jahwe of weet ik veel welke verzonnen afgod, maar over de natuurkrachten. Vandaag magma, dat in het binnenste van de aarde dankzij de temperatuur gevormd wordt en de aanzet is van de gesteentecyclus van James Hutton.
De serie wordt gepresenteerd door Iain Stewart, een Schotse professor geologie die toevallig ook op 9 december 2008 de lezingenreeks in het kader van het International Year of Planet Earth aan de KULeuven afsluit.

Vrouwen….

Na een dagje vader spelen ben ik er hélemaal van overtuigd dat bepaalde gedragspatronen op dat extra beentje van het tweede X-chromosoom gedefinieerd worden.

Situatie: vader en dochter komen thuis van een mooie wandeling, net iets te laat (papa’s he) waardoor dochter stillekesaan honger krijgt en dat begint te laten merken. Papa haast zicht dus in de keuken om fruitpap te maken (een appel, kwart banaan, sinaasappelsap en rijstvlokjes) en komt er nog geen vjf minuten later met de lekkernij aan. Dochter in de relax is al wat aan het mopperen maar doet toch gewillig haar mondje open voor de eerste fruitpaplepel.
Een getier, een gekrijs, een geproest; drie lepels later en met fruitpap rond zijn neus houdt de papa het voor bekeken en haast zich naar de keuken om toch maar snel een flesje melk te maken. Door het lawaai van de wasmachine hoort de papa even het gekrijs niet en vreest bij zijn terugkeer een enorm schreeuwconcert.
Wie zit daar rustig en breed glimlachend in de relax naar het raam te kijken? Ella natuurlijk. En wie heeft er plots enorme zin in fruitpap? Dezelfde als degene die een dubbele portie fruitpap opkreeg en erna heerlijk rustig in slaap gevallen is zonder nog melk bij te moeten hebben….
Heb dan maar het flesje in de ijskast gezet en eens vertederd geglimlacht om mijn kleine lieve schat.

Papa

Sinds een half uurtje ben ik officieel (en tijdelijk) huisman, nu Lies voor de eerste dag terug gaan werken is wijkt mijn werk met plezier twee weekjes voor de kleine Ella.
Nog een uurtje voor ze wakkerwordt en het échte werk kan beginnen. Ik ben eens benieuwd waar m’n hoofd vanavond zal staan :-)