Wat doet een man die op zaterdagavond alleen thuis is en de voorbije dagen al het eetbare uit de ijskast heeft binnengepeuzeld? Die is blij dat er naast de deur een noodoplossing woont; nee niet de aantrekkelijke buurvrouw , maar het Chinese koppel aan de andere kant dat een Chinees meeneemrestaurant openhoudt (hoe origineel).
Eten voor de TV, me afvragen of TV1 niet beter zou investeren in heruitzendingen van De Kampioenen in plaats van in de draak van een aflevering vanavond, overschakelen naar meerwaarde, en dan maar een taxi gereserveerd voor morgenvroeg.
Maandelijks archief: maart 2007
Oef
Oef, de “crisis” lijkt bedwongen, hopelijk definitief. Later meer nieuws.
Net op tijd trouwens; morgen vertrek ik voor een week naar New York City om metingen te doen voor een prestigieus heropbouwproject.
Dat gaat weer mooi staan op mijn projectenlijst 
Pffffft
Stilletjes hier deze week. Het was hier dan ook serieus schrikken hoe snel euforie kan omslaan in enorme verbijstering.
Autoblues
Morgen word ik om half acht in Amsterdam verwacht. Niet erg dacht ik, ik ben toch al in Nederland dus dat zal wel te doen zijn in de morgen.
Ja, vergeet het, van Zeeland naar Amsterdam is welgeteld 10 kilometer minder ver rijden dan vanuit Wijgmaal…
Humber Bridge
Ik had mezelf voorgenomen jullie vanaf nu te sparen van zeeschepen en aanverwanten, maar de Humber Bridge kon ik toch niet laten liggen:
336 meter lang
46 meter breed
een capaciteit van …. 4500 grote containers
Maar wees gerust, vanaf eind deze week is het even gedaan met de Westerschelde, dan zal ik de weg voorbereiden voor Spaansetapas, een week lang live te volgen op webcam.
Zomeruur
Weet je, al dat gedoe rond het zomer/winter uur is niet aan mij besteed. Een uurtje meer of minder slapen stoort me niet, en mijn bioritme is blijkbaar (nog) in staat zich makkelijk aan te passen.
Maar wat het zomeruur me we bezorgt is een schuldgevoel! Een schuldgevoel dat wanneer ik om half negen opsta het al half tien blijkt te zijn en ik zo laat in bed ben blijven liggen.
Biebel
Het was al langer geweten onder de Leuvense bloggers, maar nu mocht het ook de wereld ingegooid worden; Karel wordt papa. Van Lies en mezelve een welgemeend hoera aan Karel en Eveline!
En natuurlijk ook voor de Biebel in kwestie. Wie weet komt hij/zij dit berichtje over 18 jaar toevallig tegen
Rotweer
Soms zijn er van die dagen dat ik me afvraag waarom ik toch geen kantoorjob gezocht heb, maar een uur later weet ik weer waarom goed waarvoor ik geoloog geworden ben
Westerschelde
Het zijn wegpiraten zeg ik u!
Allez, waterwegpiraten laat ons zeggen, de zeeschepen die over de Westerschelde op zo kort mogelijke tijd van en naar de haven van Antwerpen stomen. Wij surveyen met een klein bootje middenin de vaargeul, en wanneer die mastodonten ons op enkele tientallen meter inlopen aan het vijf- tot tienvoudige van onze snelheid (wij 2, zij soms tot 20 knopen) houden we soms ons hart vast.
Gisterennamiddag kwam daar nogeens een inhaalmanouver bij dat net aan een autostrade deed denken: het ene zeeschip van 300 meter lang dat in de bocht een ander (van 250 meter lang en 50 meter breed) aan 20 knopen inloopt, met in de buurt dan nogeens verschillende binnenvaartschepen. Ik weet het wel, die loodsen weten wat ze doen, maar toch blijft het slikken als je dat in de tegenrichting ziet gebeuren, en erna alle computers aan boord moet vasthouden om de boeggolven van die twee schepen te overleven.
Milow
Milow in Debby en Nancy; qua publieksbereik kan dat wel tellen zo op zondagavond.
Het was me vorige week trouwens al enkele malen opgevallen dat Milow ook op de Nederlandse radio geliefd blijkt te zijn.
links for 2007-03-18
-
In real-time scheepvaartverkeer tracking
Nevel
Super, net tijdens de week dat we in Zeeland naast de Westerschelde werken is het prachtig weer met een heerlijk warme zon, en ijskoude nachten.
Zon!
De eerste echte zonnige namiddag van de komende lente, en in plaats van met de wilde meute op de E40 richting kust te gaan aanschuiven, of in Leuven hippe lunch-keten af te schuimen hebben we ons maar eens op de tuin gesmeten. Niets spectaculair natuurlijk, maar het was wel dringend nodig om in de komende maanden onze enkels niet te verwikken in de in het gras verscholen oneffenheden.
En dan te denken dat ik vandaag exact een jaar geleden de zon recht boven mijn hoofd had branden. Afrika, het blijft me van verre roepen.
