Rustig in de woonkamer napuffen van een nutteloze fietstocht, met Koyaanisqatsi in de dvd-speler. Met de muziek vrij luid door de stereo-installatie (nepsurroundgedoe).
Ik ben eens benieuwd hoe lang het duurt voor het geheel op Lies haar zenuwen begint te werken…
Maandelijks archief: september 2006
Leefbaar Leuven
Ik wil toch even Hagen Goyvaerts bedanken voor de verkiezingsfolder die vanmorgen in de bus lag.
Deze week toevallig woon ik exact 10 jaar in leuven, en al heel die tijd vind ik het hier een mooie, gezellige en leefbare stad. Blij dat ook u, en blijkbaar véle anderen, er ook zo over denken.
De verkiezingsfolder drukte me met de neus op de feiten.
Hopelijk kom ik Hagen aanstaande zondag in Brussel tegen, dan kunnen we samen een pintje drinken.
ISO
Al een hele voormiddag zit een “auditeur” opgesloten in de vergaderruimte voor de 2(?)-jaarlijkse ISO 9001:2000 audit. Allemaal mooi en wel, maar die kerel is erin geslaagd de enige koffiekan te claimen zodat ik rondom mij de productiviteit met het uur zie dalen.
Ik ben eens benieuwd of hij vannamiddag naar mijn persoonlijk archief komt informeren…
Filliers
Het familiebedrijf Filliers bestaat 125 jaar, en net dit jaar kan door een contract met Bols de productiecapaciteit gevoelig verhoogd worden.
Die combinatie moet natuurlijk gevierd worden, en nu woon ik toevallig samen met een rechtstreekse afstammelinge van de 3de generatie distillerende Filliers zodat ik niet tot vrijdag moet wachten om naast Verhofstadt naar saaie speeches te luisteren, maar Lies en ik vanmiddag in Bachte Maria Leerne aan een Fillierstafel mochten aanschuiven.
Na het diner en de rondleiding door de gisterij, distilleerderij en bottelarij kon ik nog even alleen door de productieruimtes op wandel (foto’s bij “meer” en op Flickr).
En op het eind van de namiddag natuurlijk koffie met… een druppelke
DVD
Dadelijk trekken we Leuven in (kleine spulletjes kopen, uitkijken naar een serieuze zetel, kraambezoek bij Kris en Marta) en ik voel een nijpend verlangen om eindelijk weer een DVD te kopen. Maar ik heb nog geen idee van wat te kopen. Misschien toch maar een 30-tal minuten uittrekken om in de Fnac rond te snuisteren…
Netwerken
Vanavond zijn we uitgenodigd op een verrassingsfeestje van een kersverse licentiaat in de geologie. Nu niets bijzonder (elk jaarstuderen in Leuven een 12-tal geologen af), ware het niet dat de gefêteerde in 1995 aan de opleiding begon.
Een straf staaltje van volharding en doorgedreven netwerking. Uiteindelijk is hij jaargenoot geweest van elke geoloog die tussen 2000 en 2006 in Leuven afstudeerde.
Rubens
Vanmorgen zocht op Google Earth naar de plaatsen waar ik de laatste jaren gewerkt heb, toen ik uitkwam op een schitterend beeld van de prachtige Cutter suction dredger “Rubens” met persleiding, voor Deme aan het werk in het Deurganckdok.
In januari hebben was “de Rubens” in het Kluizendok (Gent-zeehaven) het eerste baggerschip waar ik op missie mee te maken kreeg, en sindsdien is het baggerwezen me blijven fascineren.
KMZ bestand van de locatie
Bofrostirritatie
Geachte juffrouw van de Bofrost telefooncentrale. Het spijt me een beetje zonet tegen u uitgevlogen te zijn, maar het was ondertussen al wel degelijk de zesde maal dat iemand van uw collega’s ons opbelde, en ook al de zesde maal dat we duidelijk maakten niet geïnteresseerd te zijn, en evenmins telefoons meer van u willen ontvangen.
Als uw bedrijf nu ook nog eens een zekere “etiquette” zou hanteren, had het zich misschien kunnen schikken naar de Robinsonlijst en zou u me geeneens hebben moeten opbellen….
De eerste keer
Ik denk dat het gisteren de eerste keer was dat ik van missie terugkeerde en ik het hier gewoon warm vond. Bizar hoe snel we gewend geraakt waren aan de volle 7°C en de bijtende Finse wind…
Sauna
Vanmiddag belden we met Finse de klant over de vooruitgang van de metingen. We beloofden hem vanavond terug te bellen met recentere informatie, waarop hij antwoordde dat hij misschien moeilijk te bereiken was, daar hij vanavond een belangrijke vergadering had en met zijn gesprekspartners de sauna zou intrekken…
Ze zijn toch een beetje bizar die Finnen.
Laavu
Vandaag (en zoals we net vernomen hebben is morgen ook van dat) hadden we een dag dat we door de harde wind niet op zee konden, dus heb ik in de namiddag een goeie wandeling op het eiland gemaakt. Ik had vroeger al vaker gehoord dat je in Scandinavie zowat overal mag wandelen en dat de Scandinaviërs hier veel respect voor de natuur hebben.
Onderweg botste ik op een “Laavu” , een halfopen hut, met plaats voor vuur, gedroogd hout, stokken om worstjes in het vuur te houden, even verderop een toilet en op de grond een schriftje met 2 pennen. Het schriftje deed al sinds mei dienst als gastenboekje.
Ik kan me met de beste wil van de wereld niet inbeelden hoelang zulk een bouwsel, met gratis voorzieningen in België (Ardennen, Kalmthoutse heide) zou standhouden. Vooral dat schriftje dat er al sinds mei bijna dagelijks beschreven werd en er nog volledig intact, met schrijfgerief lag vond ik indrukwekkend…
Finnen
Op de vierde dag in Finland kan ik het officieel stellen: Finnen zijn bizarre lui. Van hipperenthousiaste en vriendelijke diensters in restaurant en hotel tot de stugge en zwijgzame schipper. Allemaal hebben ze een vreemd aura over zich heen. De lange winters misschien?
Zo beweegt de schipper van onze surveyboot zich voort met een snelheid van maximum één kilometer per uur, en lijkt elke beweging die hij maakt vooraf drie maal overdacht te zijn. De eerste 4 uur heeft hij ook bijna geen woord tegen ons gesproken, we dachten eigenlijk dat hij geen Engels sprak. En plots nodigde hij ons uit om in de kajuit koffie te komen drinken (we stonden in de koude regen ons materiaal op stellen) en braken hij en zijn matroos helemaal open. Nog steeds traag, én overdacht natuurlijk 
Gisteren en vandaag wordt er door te sterke wind niet op zee gegaan (windsnelheden van 18m/seconde zijn niet verantwoord met ons materiaal), en de schipper vertelde me dat hij ooit bij een windsnelheid van 32m/s (115km/h) de haven moest binnenvaren. Toen ik hem vroeg of hij op dat moment geen angst had knikte hij eerst van neen, om een halve minuut later terug te komen met de droge zin: “Maybe I was not very happy”
Interactiviteit in de lucht en op de grond
In tegenstelling tot de meeste andere vliegtuigmaatschappijen die tijdens het landen en opstijgen de in-flight schermpjes dichtklappen toont Finnair rechtstreekse beelden van een camera die bij het neuswiel bevestigd lijkt.
Voor het landingsstel inklapt (en na het uitklappen bij de landing) komt het beeld van voor het vliegtuig, wanneer het landingsstel ingeklapt is krijg je beelden van vlak onder het vliegtuig vertoond.
Ik moet zeggen, het maakt het vliegen wel een pak interactiever. Vooral bij het landen; je ziet in de verte de landingsbaan naderen, soms lijkt die wat teveel naar links te liggen, een beetje later teveel naar rechts en dan uiteindelijk toch een mooi gecentreerde touchdown…. Misschien krijgen we als passagier in een volgende faze een stuurknuppel in de handen geduwd waarmee we de piloot (uiteraard deskundig) kunnen assisteren.?
Takeof vanuit Helsinki, richting Oulu
Landing in Oulu