Bizar, Askatasuna staat op Blogium vermeld. Van de 3 Belgische weblogs die in een artikel hierheen zouden verwijzen zie ik er maar eentje waar er wel degelijk verwezen wordt. Op de andere 2 heb ik recentelijk enkel een comment achtergelaten.
En dat ondanks Askatasuna’s (door lvb nooit naar mij toe gecommuniceerde) “verbanning” uit Blogium.
Wanneer we nogeens met een foto op Drieduizend staan mag er nogeens reclame gemaakt worden natuurlijk (Goya; synoniem voor onbaatzuchtigheid).
Ik ben nu allesbehalve een quote-spaarder, maar in De Morgen las ik vanmorgen toch wel een waardig “quote van de dag“. Renaat Landuyt in zijn reactie op Anciaux‘ geblogd voorstel om de luchthaven van Zaventem te verhuizen en om te vormen tot een sportcomplex.
“Ik lees de website van Anciaux al maanden niet meer.” “Voor mijn zielenrust“
Vroeger, toen ik nog studeerde (met een kromgebogen wijsvinger naar de hemel gericht) en ik de tijd en de interesse had om uren aan die pc te sleutelen, keek ik elk kwartier de CPU temperatuur na. Want ja meneer, dat is belangrijk, en als die temperatuur boven de 45 uitkomt heb je een groot probleem.
Vanmiddag was ik op de Desktop-pc in Adobe Lightroom (bèta) enkele duizenden foto’s aan het importeren waardoor de pc al 2 uur in een warme kamer aan 100% belasting draaide. Uit nieuwsgierigheid checkte ik eens even de temperatuur van de processor, waarna ik in volle paniek de pc-kast opendraaide en een ventilator op het moederbord richtte.
Wist ik veel dat 76°C geen probleem blijkt te zijn voor iets nieuwere processoren.
Ik ben er nog niet goed uit wat me voor mijn eerste tas koffie het meeste irriteert. In Wijgmaal de buurman die de locale radio door de tuin laat schallen, of in Mafraq de gebeden die om 5 uur ‘smorgens uit 5 moskeeën tegelijk komen schallen.
En zo heb ik ook een uitvlucht om mijn eerste blogfilm te posten (een mens moet een beetje mee met zijn tijd)
Wat een line-up! Wim Ravell, Salim Seghers, Frank Galan, Danny Fabry, Vanessa Chinitor, Frank Valentino en Kurt Lotigiers. Ik laat Arno en 0110 links liggen en bestel dadelijk mijn tickets rechts bij Tanguy Veys. Alhoewel, dit reservatiekantoor ligt er nogal plattekes bij.
Wat een geweldig en origineel tegenoffensief van het blok….
Na 3 weken kan ik eindelijk terug Flickr‘en, alhoewel de VAE modern, vooruitstrevend en ietwat visionair lijken te zijn komt hun streng geloof toch regelmatig de hoek omkijken.
In het hotel was er geen draadloos internet, of een breedbandverbinding op de kamer aanwezig, enkel 2 computers die zo gepositioneerd staan dat iedereen kan kijken zodat je zeker geen foute dingen op het scherm tovert.
En nog irritanter: de censuur die nationaal op het internet uitgeoefend wordt, bij deze sites kreeg ik enkel onderstaand scherm te zien: Tales of Drudgery & Boredom, Flickr, Skype (de applicatie zelf functioneert wel, maar krediet opladen lukt dus niet), Zattevrienden. De ene al wat meer “logisch” om geblokkeerd te worden dan de andere…
Een iets oudere, magere man die in het restaurant luidkeels vraagt waarom de yoghurt met fruit enkel bij het ontbijt te verkrijgen is, het kan enkel een Nederlander zijn….
Tijdens mijn mislukt tripje naar Oman is de Engelsonkundige grenspostbewaker er blijkbaar toch in geslaagd om mij op mijn paspoort en in de computer “buiten te stempelen”. Met andere woorden, officieel ben ik het land uit en loop ik hier dus rond als een rasechte illegaal
Gelukkig heeft het bedrijf waardoor ik hier momenteel ben ingehuurd goede contacten en is alles geregeld geraakt. Alleen moet ik nog even terug naar die grenspost rijden om me terug het land te laten instempelen zodat ik zondagmorgen met een gerust hart naar huis kan vliegen.
Ze laten zich blijkbaar goed kennen, de koene voorvechters van de “Freedom of Speech”. Mijn zin om het optreden in Brussel te gaan bijwonen groeit zienderogen.
Gelezen dankzij Newsgator, ook Zog.org wordt hier fanatiek gecensureerd.
Door de gewoonte was ik helemaal uit het oog verloren wat een enorme luxe die open grenzen binnen de Europese Unie wel niet zijn.
Vandaag werd er door de locale werknemers niet gewerkt (de wekelijkse rustdag voor de Moslims), dus in plaats van een hele dag naast het zwembad geïmporteed bier te liggen slurpen ben ik vanmorgen, na even op terrein geweest te zijn, naar heet oosten van de VAE gereden. De VAE zijn, de zandduinen buiten beschouwing gelaten, zo plat als een vijg, maar in Oman, net over de grens ligt een vrij groot bergmassief (Al Hijr al Gharbi) met een massa Wadi’s.
Voor Belgen is er geen probleem om de grens over te geraken, enkel aan de grenspost een short term visum aanvragen en je bent binnen.
Maar één ding was ik vergeten: de wagen. Doordat het een huurwagen is, én ik geen schriftelijke toestemming van de verhuurfirma kon voorleggen mocht ik de VAE zelfs niet uit… tenzij te voet.
Tot daar mijn geweldig geplande bergwandeling.
Vanavond hebben we na een jaar afscheid moeten nemen van Marcel. Vijf dagen geleden werd hij plots ziek: ernstige leverproblemen. Ondanks alle energie en zorgen die Lies er 5 dagen lang heeft ingestoken had hij er sinds gisterenavond zelf geen zin meer in. Ook al was Marcel “maar een kat”, we zullen een leuke huisgenoot missen.
Op zo’n moment is het toch even slikken 5256km van huis te zijn.
