Parelvissers

Een puik stukje televisie. Of het de Eurovisiekijker kan bekoren durf ik te betwijfelen, het vergt teveel moeite om te volgen, maar dat neemt natuurlijk niet weg dat het een steengoed programma is.
De parelvissers staan vast geprogrammeerd in de HDD-recorder, iets om naar uit te kijken.

Eindejaar

Zonet de priester bij het begin van de eucharistieviering op op radio1: “Welkom op deze voorlopig laatste gewone zondag van het jaar“.
Is het weer bijna nieuwjaar?

Griep

Het griepvirus is in huis, dus ligt in/op het bed in de kamer hiernaast een zieke Lies, een spinnende Marcel (blij met gezelschap overdag) en dichtgeklapte laptop.
Even speelde ik met het idee er stilletjes een foto van te gaan maken, maar ik vrees dat ik dan vannacht op de zetel zal moeten slapen.

First class delivery

Ik verwachtte gisteren een pakje vanuit Donostia (San Sebastian), dus hield ik op het werk af en toe op de UPS website live de reisweg van het pakje nieuwsgierig in het oog. Om 16 uur de dag ervoor in Donostia vertrokken en ‘s morgens om 6 uur was het pakje vanuit Brussel al vertrokken voor de vruchteloze levering in Wijgmaal, waar niemand thuis zou zijn. Laat die sexy UPS man maar sneu voor de staan kijken, wij zijn er toch niet!.

Tot ineens rond half twaalf mijn oog op volgend berichtje valt: “22/02/2006 – 10:57 – DELIVERY“. Wat? Delivery? Iemand in huis om de cd aan te nemen? Paniek!!!!
Bij de details stond de naam van degene die voor ontvangst getekend had. Het heeft toch enkele fracties van seconden geduurd voor ik goed en wel doorhad dat “buske” onze trouwe en altijd vrolijke brievenbus was waar de enveloppe in afgeleverd was.

Verkeerswisselaar Lummen

Tegenwoordig rijd ik om de gebruikelijke files tussen Herent en Heverlee te vermijden, via de E314 en E313 van Wijgmaal op en af naar Blegny, en elke keer ik ‘s avonds 3/4de van de verkeerswisselaar van Lummen moet gebruiken vraag ik me af wie in godsnaam ooit die verkeerswisselaar ontworpen heeft. Waarschijnlijk de specialist inzake gewestwegen, want zeg nu zelf, de eerste maal dat je die wisselaar komt oprijden en plots beseft dat je 20 meter verder helemaal moet stilstaan om een tientonner van links voor te laten vergeet je niet snel….

Belle

Belle Perez naar de finale…. Hoe kan Vlaanderen blijven kiezen voor een zo arrogant kijkend wicht dat “Olé” een typischer Spaanstalig woord vindt dan “Oye“…? En dan te denken dat Herman er nog voor gewaarschuwd heeft.
Belle, Jommekos Perez, salut en de Costa (© Marcel Vanthilt)

Orgaandonatie

Gisteren moest ik bij de Wijgmaalse huisarts van dienst een half uurtje wachten om mijn 2de shot Twinrix® togediend te krijgen (20 Euro voor 2 minuutjes werk, dat moet je verdienen), na 20 minuten had ik de magere voorraad tijdschriften doorbladerd en begon ik maar aan de nuttige brochures. Van Angsten en Slapeloosheid heb ik nooit last, dus die folder was snel doorbladerd, maar dan viel mijn oog op een folder van “Beldonor“. Nu dacht ik dat sinds enkele jaren iedereen orgaandonor was, tenzij hij/zij hiertegen op het gemeentehuis verzet aantekent, maar blijkbaar wordt in de praktijk de keuze nog steeds aan de nabestaanden overgelaten. Tenzij je een document waarin je expliciet de toestemming geeft je organen te gebruiken voor het redden van andermans leven ondertekent en in het gemeentehuis binnenbrengt zodat dit aan je rijksregister toegevoegd wordt.
Nu zie ik geen enkele rationele reden waarom ik die toestemming niet zou verlenen. Natuurlijk hoop ik dat het nooit nodig zal zijn, maar mocht ik ooit vroeger dan gepland sterven heb ik niet liever dan dat iemand geholpen kan worden met organen die ik dan toch niet meer nodig heb. Misschien levert het gewichtsverlies nog wel een korting op bij de crematie? Dus deze week breng ik het formulier in kwestie ingevuld en ondertekend binnen….
Ohja, velen denken blijkbaar dat orgaandonatie gelijkstaat met het aan de wetenschap afstaan van je lichaam, dat is dus hoegenaamd niet het geval!