Leve de restyling bij Canvas; Het Peulengaleis geprogrammeerd op een uur waarop een hardwerkende Vlaming als ik vroeger gemiste afleveringen kan inhalen zonder de recorder te moeten instellen!
De staking van de scenaristen in Hollywood biedt in Vlaanderen dé gelegenheid voor een nieuwe Pax media. Bij VTM en vooral VT4 schijnen de stapels videobanden met nog uit te zenden Amerikaanse series (Greys anatomy, Simpsons,…) angstwekkend snel te slinken.
Misschien toch maar eens de koppen bij mekaar steken en aankloppen bij de VRT, daar liggen nog honderden afleveringen van de Kampioenen te wachten op een heruitzending. Mét aangepaste afleveringen voor VT4
Allez, het kan toch niet waar zijn dat dit de nieuwe VRT nieuwssite wordt? Dat is… Ik weet het niet waarmee ik het moet vergelijken. Het is lelijk, log en euh… groen.
Zouden ze zich voor dit “nieuwe concept“(jaja, er zit een concept achter) door de (mis)makers van De Morgen online hebben laten coachen?
(Via Clopin)
Zelf zullen we pas morgen bij het glazen huis geraken, maar Ella steunde de bewoners vanmorgen al vanuit haar lui Bumbo.
Mijn oog viel net op een bericht op de voorpagina van De Standaard over de bevalling van Annelies van Herck. Hoera voor de Annelies, partner en zoon natuurlijk, maar wat een draak van een foto zetten ze daar dan naast!
In mijn allereerste oogopslag dacht ik even dat die foto bij het bovenste artikel hoorde, ik moest al echt de titel van het artikel lezen voor ik besefte dat het een foto van Annelies van Herk was.
Het kan nu toch niet moeilijk zijn voor de fotoredactie van De Standaard om een flatterendere foto te vinden dan dat arrestatieportret? Misschien maar eens de gespecialiseerde sites raadplegen?
PS: zelfs GVA toont dat het beter kan
Bij "We are from Belgium" begint het telkens een beetje te kriebelen zoals het enkele jaren geleden deed, toen ik nog dacht dat er in België voor geologen geen werk naar mijn zin te vinden was en ik elders naar werk begon uit te kijken.
Ondertussen weet ik beter; heb ik hier dan toch de job van mijn dromen gevonden en ook nog geïnvesteerd in een huis en een dochter. Regelmatig wat van de wereld te zien en toch telkens weer thuiskomen, beter kan het niet zijn.
Maar mochten we ooit toch een tijdje elders gaan wonen (prachtige ervaring moet dat zijn voor Ella), dan is Annick Ruyts steeds welkom, z’n sympathiek mens…
Ah, Annelies Van Herck vertelt me net dat Rasmussen ook al uit de tour gehaald wordt. Wat een klucht is me dat daar, tijd om maar eens ons bed in te duiken.
Hophop, allemaal naar Canvas overschakelen, Meesterwerken over Goya’s derde mei 1808.
Jan Wauters op televisie, wanneer ik die man zijn stem hoor krijg ik zin het beeld uit te zetten en enkel naar zijn prachtige stem te luisteren, net zoals ik hem van jongsaf vanop de radio ken.
Radiostemmen hebben wat mythisch, met een een uiterlijk dat helemaal afhangt van de verbeelding van de luisteraar. Een radiopresentator die op tv presenteert mist volgens mij plots een groot deel van de radiofonische aantrekkingskracht.
De Ronde van Frankrijk op televisie vind ik maar niets, ik kan er geen 10 minuten naar kijken, maar op de radio hoort het echt bij de zomernamiddagen in juli.
Radio
Kijkbuistip voor morgenavond (maandag) op Canvas: Los niños de la patria, een reportage over de duizenden Baskische kinderen die in 1937 hun thuisland gedwongen ontvluchtten en in verschillende Europese landen, tot in Rusland toe, werden opgevangen.
Zoals ik eerder al schreef is mijn oma een van de vele kinderen die na het bombardement op Guernika en de belegering van Bilbao naar Mechelen werd gestuurd. De verhalen die ze er soms nog over vertelt boeien me enorm, als kind haar vader verloren hebben in het bombardement van Guernika, afscheid moeten nemen van moeder en familie, een boottocht naar Frankrijk, opgevangen worden in een land met een vreemde taal en vreemde gewoontes, gescheiden van broers en zus. En dan nog maar te zwijgen over de Tweede Wereldoorlog die kort erna losbrak.
Drie jaar na de oorlog bezocht ze voor de eerste maal haar familie in Baskenland, stel je voor: in 1948 met de trein van Mechelen naar Bilbao. En ik maar zuchten als ik enkele uren op een vliegtuigzetel moet suffen.
Trouwens: op 10 juli wordt in Gent -in aanwezigheid van de Lehendakari en 60-tal teruggekeerde Baskische oorlogskinderen- een herdenkingsdag voor de zeventigste verjaardag georganiseerd.
Mensen toch, interesseert het mij nu of dat Hilton mens in de gevangenis, een hotel, haar thuis of op een strand zit te niksen? Dat zoiets in het nieuws komt, en dat sommigen zich daar zelfs druk in maken, ik kan er niet bij.
Iets in me fluistert dat vanavond de aangekondigde en druk besproken nierdonorshow op BNN enkel een geslaagde provocatie voor het openbreken van een debat inzake donaties zal blijken te zijn.
Nuja, ik mag het toch hopen.
Recente commentaren