Askatasuna

Het is een vreemd ras die aannemers. Na een hoop namen te hebben aangeschreven krijgen we verschillende soorten antwoorden, gaande van “geen interesse” over “een te groot of klein project voor ons, maar veel succes” tot “kunnen we eens langskomen”.

Een zestal is uiteindelijk ook echt langsgeweest en allemaal waren ze écht wel heel erg geïnteresseerd en de offerte kwam zonder fout binnen de beloofde termijn!
Twee (interessante) offertes hebben we gekregen, twee vonden wij niet echt geschikt en de laatste twee blijven nog steeds beloven dat we de offerte zullen krijgen. Hoe vaak Lies ook belt (en als ze al antwoorden), de offertes komen steeds mañana.

Ja, en dan is het genoeg geweest voor ons, als je als aannemer geen interesse hebt doordat het project te klein is of omdat je teveel werk heb; zeg dat dan toch gewoon in plaats van de mensen aan het lijntje te houden.
Maar goed, gisteren kwam op de valreep een wit konijn opduiken die met een vertraagd project zit en dus vrij snel zou kunnen beginnen, ideaal mocht zijn offerte goed uitkomen qua prijs.
Maar nu is de deadline echt; als er woensdag geen offerte binnen is kiezen we voor een van de eerste twee. Kapotte printers, zieke kinders en gecrashte computers tellen niet mee als excuus

We hadden bijna een schrijnwerker gevonden, iemand uit de buurt zonder teveel tralala en –volgens ons- een goeie dosis vakkennis. Het twijfelen begon toen hij zijn offerte pas drie weken later dan beloofd doormailde, telkens met flauwe en tegenstrijdige smoesjes afkwam om de vertraging te rechtvaardigen, zijn offerte enorm ongedetaileerd was én hij (zo merkten we bij de volgende vakman) niet eens opmerkte dat we enkele belangrijke zaken waren vergeten in ons ontwerp.
Bij z’n offerte stak ook een bestandje “algemene voorwaarden.doc” waar ik eigenlijk niet naar gekeken had wegens “’t zullen wel de standaard voorwaarden zijn zeker” en we toch niet met hem gingen samenwerken. Tot Lies me toch aanraadde eens te kijken. Enkele hilarische/schandalige uitreksels:

Art. 2

De offerte wordt door de klant aanvaard door ondertekening van het voorstel en/of betaling van een voorschot ten belopen van minimum 40 % van het totale factuurbedrag. Slechts na ontvangst hiervan zullen goederen worden aangekocht of prestaties worden geleverd. Bij aanvang van de productie zal een tweede voorschot van minimum 30 % worden ontvangen. Verdere voorschotten kunnen worden ontvangen in functie van de vordering van de werken.

Euh, al 70% van de factuur betalen nog voor er maar 1 vinger naar de keuken is uitgestoken? En nog verdere voorschotten tijdens vordering? Zodat we dus op het eind van de werken 130% betaald hebben ofzo?

Art. 3

Alle aanduidingen betreffende leverings –en/of uitvoeringstermijnen zijn louter benaderend en als indicatie opgegeven , zonder verbintenis, noch waarborg, nog verantwoordelijkheid van de schrijnwerker, en de niet- naleving ervan kan in geen geval ingeroepen worden om schadevergoeding en/of verbreking van de overeenkomst te bekomen.

Yeah right, bij een schrijnwerker die er al in slaagt om zijn offerte drie weken te laat door te mailen, wat gaat dat dan niet geven met het plaatsen van een keuken?

Art. 4

Voor meerwerk is geen schriftelijke bestelling nodig. De uitvoering ervan zonder onmiddellijk protest van de klant geldt als voldoende bewijs van aanvaarding. Alle montagewerken in regie worden uitgevoerd aan 34 .00 euro per uur.

 

Deze hier spant toch wel de kroon vind ik, in zijn offerte is er dus bijna niets gespecifieerd, dus kan hij zowat alles extra beginnen aanrekenen zonder dat we van iets weten en dus geen onmiddellijk protest kunnen aantekenen.
Om een voorbeeld te geven: wat wij vroegen als een kast met legplanken staat als “kast met legplank” in de offerte. Dus als wij 3 legplanken willen moeten die twee extra in regie aangemaakt worden?

Read more…

Het kan toch niet anders dan een verkoopstechniek zijn, al die muggenapparaatjes schijnen twee of drie jaar na aankoop niet meer te bestaan zodat je in de Delhaize met benen vol muggenbeten vruchteloos naar niet meer bestaande vullingen staat te zoeken…
Dat is nu al het derde apparaatje in 6 jaar… Etters!

Ik begrijp het hélemaal mevrouw Schelfhout, met uw senatorwedde is een vliegtuigticket naar Kinshasa (1300 Euro H/T) zeer moeilijk te bekostigen, en met vijf vluchten per week is de kans natuurlijk groot dat er geen vlucht was op de dag dat u wou vertrekken.
Gelukkig dat er voor mensen als u nog een opvangnet bestaat, militaire vliegtuigen zijn perfect geschikt voor het vervoeren van adoptiekindjes…

En sja waarom die zwaargewonde kinderen uit Gaza geen gewone lijnvlucht genomen hebben begrijp ik evenmin, brandwonden zijn toch geen reden om een economyplaats te min te vinden.

Dat houd je nu toch niet voor mogelijk!!
Een of andere voetballer vlamt in het holst van de nacht aan een veel te hoge snelheid van een superdeluxe autostrade, tegen een boom aan en wordt door de deskundigen morsdood bevonden. Voetballand in rouw, pipo’s uit alle streken komen op de pechstrook naast voorbijraaende trucks staan lummelen, sportprogramma’s tonen in memoriams,…

Allemaal tot daar aan toe, maar als een kwaliteitskrant dan vandaag uitpakt met een online artikel onder de kop “fatale boom Sterchele weggehaald” moet ik toch zachtjes wenen. Gedocumenteerd met een nietszeggend amateurfilmpje van een leeg veld stelt de redactie vast: “Waarom de boom verwijderd werd is voorlopig niet duidelijk“.

Ja hallo, alsof die landbouwer nu een percommuniqué met verantwoording moet uitgeven omdat die boom ondertussen nationaal erfgoed geworden is ofzo? En trouwens, niet die boom was fataal maar Sterchelé zelf. De verkeersdeskundige sprak toch niet over een in het wild overstekende boom?

Wanneer je in het buitenland werkt zijn Belgische vrije dagen en verlengde weekends een onwezelijk en irritant iets. Hier gaan op wapenstilstanddag het leven en natuurlijk ook het werk gewoon verder en als het dan vier dagen op rij (zowat iedereen maakt blijkbaar de brug) quasi onmogelijk is om mensen te pakken te krijgen voor het regelen van vliegtuigtickets, reisdocumenten, aflossing of technische problemen.
Aanvragen die normaal drie dagen in beslag nemen duren net nu plots meer dan een week, en de mens die je net nu te pakken moet krijgen blijkt weg te zijn. Afschaffen die handel!