Askatasuna

Vorig jaar was ik nog niet zo enthousiast over de Wandelende Klok, maar 9 maand en een tiental bezoeken later zijn we helemaal bijgedraaid.
Van bio-wijn zijn we overgeschakeld op heerlijk biobier (Jessenhofke voor Lies en Moinette voor mezelf), de keuken is ondertussen duidelijk in zijn plooi geraakt want we zijn geen enkele keer teleurgesteld vertrokken. Vooral de ovenschotels zijn aan te raden.

En nu de zon er is even was kunnen we eindelijk in de tuin eten, super voor ons en zeker voor Ella die niet aan tafel moet blijven zitten en door het gras naar de andere kindjes kan stapperen. Een echte aanrader!

De wandelende klok op Facebook

Ik was vannacht enkele malen wakkergeworden door het geluid van toeterende treinen; we hebben hier in de onmiddellijke omgeving drie overwegen waarvan ik ’snachts bij gunstige wind altijd het melodieuse gerinkel hoor, met iets daarna de voorbijdenderende trein. Een stuk of vijf goederentreinen per uur passeren hier in het holst van de nacht, maar zeer traag rijdende treinen die telkens claxoneren betekent meestal “problemen” op de spoorlijn met ’s morgens gesloten overwegen als gevolg.
Lies moest gelukkig niet met de trein gaan werken, maar Karel is altijd paraat om te berichten over de spoorproblemen op lijn 53

Wijgmaal wordt stilaan de culinaire trekpleister van Vlaams Brabant, een kleine bespreking van het net geopende eetcafé/restaurant “De wandelende klok” vind je op leuven.blogt

Op een half uur tijd werden we gisteren op de Wijgmaalse feesten twee maal herkend als de ouders van Ella wiens blog ze volgen. Tijd voor ernstige maatregelen om terug de anominimteit in te duiken.

Vanaf nu heet ik dus Baelemans Freddy, woonachtig te Koksijde en werkzaam als IT-consultant. Getrouwd met Cindy waarmee ik een pracht van een dochter heb, genaamd Shania.

De Fabrieken van Remy, het nieuwe restaurant recht over onze deur mag officeel als een aanrader beschouwd worden. Een kleine bespreking vind je op Leuven.blogt.
En die vergeten fooi… mja, die maak ik nog weleens goed

Net heerlijk gegeten in een nieuw restaurant, met vriendelijk zaalpersoneel en fijne gerechten. Maar bij het afrekenen (met creditcard)ben ik losweg vergeten een fooi achter te laten. Stoem en onbeleefd bedacht ik bij het buitengaan.
Wanneer het eten en service goed zijn hou ik eraan steeds een fooi achter te laten. Volgens Lies niet echt een gewoonte in België, maar ik vind van wel.

Wat doen jullie bij restaurantbezoek? Fooi of geen fooi?

Hmmm, er staat hierover een man van middelbare leeftijd -net niet kwijlend- naar het het bovenraam van de buren te staren. Zou de buurvrouw (een theateractrice) een naaktscene staan instuderen?

Gisterenavond aan de Vaart twee groepjes Werchtergangers voorbijgereden die om half elf nog te voet onderweg waren naar de efstivalweide. Moedige kerels moet ik zeggen, het was nog zeker een 7-tal kilometer wandelen en sleuren aan hun winkelkarretjes.

Het leuke van in het centrum van een gemeente te wonen: de lokale feesten, annex stratenloop, koers en optredens van Stan van Samang vinden bijna pal voor de deur plaats.
Dit jaar spijtig genoeg niet veel tijd om veel foto’s te trekken, gisteren was onze zoektocht naar een nieuwe wagen in mineur geëindigd, we hadden er niet op gerekend dat veel garages hun deuren zouden dichthouden op een brugdag.

Zou het nu echt zo moeilijk zijn voor de NMBS om te begrijpen dat het zichzelf een veel positiever imago zou kunnen aanmeten door ervoor te zorgen dat haar materiaal er een beetje deftig bij rijdt?
En dan heb ik het niet alleen over de onvermijdelijke graffiti die vooral de treinstellen een getto aanblik geven maar ook over de locomotieven die soms voorbijrijden alsof ze net aan een veldrit hebben deelgenomen.
Zo moeilijk kan het toch niet zijn die locs af en toe de wasstraat in te sturen? En bijna telkens zijn het locomotieven van de reeks 13. Toeval, of zuigen Alstoms naast pannes ook smerigheid aan?

In groot formaat is de staat van de loc nog beter te zien.

Dankzij Clopin is het aantal FON toegangspunten te Wijgmaal op één dag pijlsnel gestegen naar… twee.

Met een druk bezocht caféterras aan de overkant ben ik eens benieuwd of ons toegangspunt in de zomer goed gebruikt zal worden.

Al 34 inschrijvingen voor de Blogmeet aan de Dijle, beter dan we zelf verwacht hadden, op echt relevant cijfermateriaal is het nog even wachten.

Hoera!